به اسب اندرآمد چو شير ژيان * ز اقبال دولت كه . . . . . . . . . . . ميان چو بر خشم و كين مير تايجو برفت * روان جرماغون نيز با او برفت . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . ماهتاب * بر آن راه مىرفت جوى پرآب بدانست تايجو كه ياغى كجاست * از آن جاى آب روان كرد راست پس لشكر ياغيان رفت آب * فتادند بر آن سراسر به خواب . . . . . . . . . . . . . . . . . روان بىخبر * دليران ز كار جهان بىخبر همه دشت گل گشت از آب روان * وز آن بىخبر لشكر پهلوان سپيد و سياه مغل چون پلنگ * رسيدند . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . چون نره‌شير * نهاد از سواران تند و دلير ز گرد سپه گشته گيتى سياه * به تنگ اندرآمد ز هرسو سپاه چو فتح دلاور چنان خيل ديد * پس پشت مردان روان سيل ديد . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . نشيب * عنان پيچ بنهاد پا در ركيب قراكند ( ؟ ) پوشيده آن پهلوان * سمندش . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . سپاه مغل ايستاده چو كوه * نه يك‌جا ، به هرجا گروها گروه . . . . . . . . . . . . . . . . نشيب و فراز * فتادند درهم چو گرگ [ و ] گراز ز ابر كمان‌ها بباريد تير * ز خون سران خاك شد آبگير چو شد آتش جنگ و پيكار تيز * دواتى نكو كرد راه گريز . . . . . . . . . . . . . . . . سواران خويش * جدا شد ز ميران و ياران خويش بلى اين . . . . . . . فتح دين برنگشت * كه تا اندر آن رزم بىسر نگشت زدندش يكى تير بر چشم راست * همىگفت كامروز . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . سوى جنگ * پر از خشم چون زخم‌خورده پلنگ گرفتندش اندر ميان حلقه‌وار * درآمد پس نامور يك سوار بزد تيغ برپاى اسب سمند * به خاك اندر افتاد سرو بلند « 1 » . . . . . . . . . . . . . . . تركان به تيغ * دريغ آن‌چنان نامبرده دريغ بكشتند با او هرآن كس كه بود * همين است بازى چرخ كبود

--> ( 1 ) سر